تبلیغات
یکم باران دوتا پای برهنه - مرگ مارا با خودش میبرد ....

یکم باران دوتا پای برهنه

سکوت کرده ام و به تو و اعجاز بارانت مینگرم این باران کافی است برای عاشق ماندن

مرگ مارا با خودش میبرد ....




مرا عمیق بفهم وقتی به ژرفای چشمانت خیره میشوم

چشمانت راببند و صدایم را بشنو

من تو را بیشتر از عاشقانه های آدم ها دوست دارم

کنارت از واقعیت آدم بودنمان عبور میکنم

توشبیه جان روان و آزاد تمامم را تسخیر میکنی

من قبل از آنکه لب بازکنی صدای دلت را بارها مرور میکنم

من تورا تو مرا ترک نمیکنی مرگ مارا در آغوش میگیرد

مرگ ما آغاز میشود بی هم

(تقدیم به همه ی عاشقا هرچند از جانب من کاملا بی مخاطبه )


[ دوشنبه 13 مهر 1394 ] [ 11:08 ق.ظ ] [ فاطمه مهدیزاده ] [ نظرات() ]